ကတိ..

ဘုရားေပးေပး 
က်မ္းေပးေပးပါ ခ်စ္သူ..
စိတ္ကူးနဲ့ေတာင္
လမ္းခဲြဖို့ မစဥ္းစားခဲ့ဘူး...။

ထာခဲ့ဘူးတဲ့
သံေယာဇဥ္ေတြမွာ
သံသယေတြမပါဘူး..
အတၱေတြမပါခဲ့ဘူးေလ...။

ယံုျကည္ျခင္းနဲ့ ေဆာက္တည္မွ
တို့ဘ၀ေတြ..
လွပနိုင္မွာေပါ့ကြယ္....။

ကမ္းတဲ့လက္မွာ
အင္အားေတြအျပည့္နဲ့မို့
အခ်စ္ေတြဆတိုး
ထပ္တိုးလို့ ခ်စ္ျကစို့ေနာ္...

ေသာကကိုခ်ိဴးနွိမ္
သံသယကိုေဖ်ာက္ဖ်က္
အနာဂတ္ကိုယံုျကည္
ကဲ..ခ်စ္သူေရ..
ပစၥဳပၸန္ ဆိုတာ
ငါတို့အတြက္
ပန္းခင္းလမ္းေလးပဲေပါ့ကြယ္........။

လြမ္း

အမ်ားျကီး မဟုတ္ပါဘူး

ျကယ္ျမင္လျမင္ပဲ

လြမ္းမိတာပါ...။

ေတာင္းဆိုရာ

ျဖည့္ဆည္းနိုင္တဲ့

လိုတရဘ၀ မဟုတ္ေတာ့

အလြမ္းကိုပဲ

ကသိုင္းရွဴေနမိတယ္..။

ေနထြက္ျခင္း

ေန၀င္ျခင္းျကားမွာ

ေျကကဲြျခင္းကလဲပါရဲ့...။

တံတိုင္းေတြေရ..

ဘ၀ျခင္းသာျခားလို့ရမယ္

အလြမ္းကိုေတာ့

မပိုင္းျဖတ္နိုင္ပါဘူး....

အထပ္ထပ္

တားထားေစဦးေတာ့

ခ်စ္သူေရ...

စိတ္ရဲ့လ်င္ျမန္မွဴနဲ့

မင္းကိုလြမ္းေနမွာပါ.....။

တစ္၀က္(၂)

မိွဴင္းတစ္၀က္ရတဲ့
မီးပံုးပ်ံလို
ငါ့ဘ၀က
ကန့္လန့္ျကီးျဖစ္ေနပါေရာလား...
အေပါ္တက္လဲ
မုန္တိုင္း
ေအာက္ဆင္းလဲ
သစ္ကိုင္း...
အင္းးးးးးးးးးးးးးးး
ဆုပ္လဲစူး
စားလဲရူးဆိုတာ
ဒါပဲေနလိမ့္မယ္..
ေျမနိမ့္ရာ
က်င္းတူးသလို
ဟိုးးးအ၀ီစိထိ
သက္ဆင္းရဦးမလား..
အနာဂတ္ကို
ထုတ္ပိုးျပီး
ပစၥဳပၸန္ကိုျဖတ္ခဲ့တာ
အေတာင္ေတြလဲေျကြ
အေမာေတြလဲေ၀ခဲ့ျပီ....
ေက်ာခင္းရာေနရာအတြက္
ရွာလိုက္ရတဲ့ ေလာဘေတြ
ထြက္လိုက္ရတဲ့
ေဒါသေတြ..
ေျသာ္..........
ဘ၀ဆိုတာ
ေမာဟတစ္၀က္နဲ့
၀ိုင္တစ္ခြက္ပါလားးးးးးးးးးး

တစ္၀က္..

လြတ္ထြက္မွာေျကာက္လို့
ဖမ္းဆုတ္ထားမိခဲ့တယ္....
သံစဥ္ေတြေတာင္
အမွန္ေတာ့ပါလားကြယ္....
ခ်ဳပ္တည္းျခင္းရဲ့တစ္ဘက္
ငါေျပးထြက္လိုက္ခ်င္ပါရဲ့...
ျကိဴးလြတ္မွာလဲ
စိုးရိမ္မိျပန္ေရာ...
ေျသာ္...
အရာရာက
ေနသားက်ေနခဲ့ျပီပဲ...
အတၱတစ္၀က္ေတာ့
ငါပိုင္ပါေသးတယ္....

တမ္းတ..

အေနွာင့္အသြားမလြတ္တဲ့
ငါ့ရင္တစ္ျခမ္းနဲ့
မင္းကိုလြမ္းမိျပန္ျပီ...
တိမ္မပါတဲ့ေကာင္းကင္က
မိုးကိုေမ်ွာ္ေနရသလိုပါပဲကြာ..။
ယိုးတိုးရိတ္တိတ္ဆို
ငါ့ရင္ခုန္လြန္းလို့
အျပံဴးကိုပဲ
ေခ်ာင္းျကည့္မ္တယ္...
လမင္းနဲ့အျပိဳင္
လင္းတတ္သူေရ...
နွစ္မခ်ိဳ့ေသးတဲ့ခ်စ္ျခင္းနဲ့
ဟိုးးးးးးရင္ထဲအထိ
အလင္းေတြ ေပးသနားပါေတာ့.......

အေမ

အေမ...
လြမ္းလိုက္တာ အေမရယ္....
စက္တပ္ပန္ကာနဲ့
အဲယားကြန္းေအာက္ေနရလဲ
အေမ့အိမ္က
ျကမ္းျကားေလေလာက္မေအးဘူး
ေကာ္ေဇာခံ ေမြ့ယာေပါ ္
အိပ္ရလဲ
အေမ့အိမ္က
နွီးဖ်ာျကမ္းေလာက္
ဇိမ္ မက်ဘူး အေမ...
ကမၻာေက်ာ္
အစားအစာေတြစားေနရလဲ
အေမခ်က္တဲ့
ဆီမပါ ခ်ဥ္ရည္တစ္ခြက္ေလာက္
ခံတြင္းမျမိန္တာ အမွန္ပါ အေမ....
တိုက္ျကီးနဲ့ေနရလဲ
ထရံကာ အေမ့အိမ္ေလာက္
မလံုျခံဳဘူးအေမ...
လိုခ်င္တာအကုန္ရေပမဲ့
ေမတၱာတရားေတာ့
မရွိျကဘူးအေမရဲ့...
သူတို့စကား
သကာပ်ားဆိုေပမဲ့
အေမ ဆူတဲ့
စကားတစ္ခြန္းေလာက္
နားမ၀င္ဘူးအေမ....
အေမေရ...
မရွိမရွား ဘ၀က
အေမ့အိမ္ေလာက္
မေနြးေထြးလိုက္တာ...
က်ြန္ေတာ္
အေမ့ကိုလြမ္းတယ္.....

အလြမ္းမဲ့နွလံုးသား

အခါခါစြန့္ပစ္ျခင္းရဲ့
နာက်င္မွဴကို
မင္းမသိပါေစနဲ့ခ်စ္သူ...
မ်က္ရည္တို့ရစ္၀ိုင္း
နွလံုးသားတံတိုင္းေတြေတာင္
ျပိဴကုန္ျပီ...

ငိုေျကြးျခင္းကလဲြလို့
ငါ့အတြက္
အေဖာ္မရွိပါဘူး..
အိပ္တန္းျပန္တို့ရဲ့
ေပ်ာ္ရြွင္မွဳကို
မင္းခံစားတတ္တဲ့တစ္ေန့
ဒီရင္ခြင္ဟာ
အလြမ္းေတြမဲ့ေနမွာပါ...
ခ်စ္ျခင္းနဲ့ေဆာက္တည္ခဲ့လို့
မင္းအတြက္ေတာ့
လံုျခံဴမွဳကို
ေပးစြမ္းပါလိမ့္မယ္..

ေတြးပါ..

အစိုးမရဘူးတဲ့လား..
ကံကိုလဲမပံု
ဘ၀ကိုလဲမယံုလို့
ကိုယ့္ေျခစံုေပါ ္ကိုယ္ရပ္တာ
ငုတ္အစူးေတာ့မခံနိုင္ဘူးကိုယ့္လူ....
မင္းယံုျကည္ရာမင္းလွမ္း
ငါ့လမ္းငါေဖာက္
ဘ၀လမ္းကိုငါေလ်ွာက္ေနတာ...
အတိတ္ကမည္းမည္း
အနာဂတ္ကေမွာင္ေမွာင္
အလင္းရာင္ကိုငါရွာေနတာ..
ကူကယ္စရာလဲမလို
ရည္ရြယ္ရာကိုေတာ့ေလ်ွာက္ရမွာပဲ..
ေပါ့ပ်က္ပ်က္ အေတြး
တံေတြးမစင္ေစခ်င္သလို
ကိုယ့္သမိုင္းကိုယ္ေရး
အမွားေတာ့ေရွာင္ေရးပါသူငယ္ခ်င္း....